Atalarımız hayatın temel ihtiyacı olan su ve toprağa özel bir önem vermişlerdi. Aslında haksız da sayılmazlardı. Çünkü su ve toprak birleşince her yer yeşeriyor ve hayat veriyordu. Su ve toprak birleşince çamur oluyor ev yapılıyordu, çanak çömlek yapılıp içinde yemek pişiyordu. Zaten günümüze kadar gelen en büyük efsaneler dicle, fırat, nil gibi sulak ve bol çamurlu bölgelerden çıkmıştır. Bu sebeple tanrının insanı çamurdan yarattığı düşüncesi binlerce yıl önceki insanların çamura olan şükran borçlarıdır. Çünkü çamurun hayat kaynağı olduğunu gördüklerinden tanrının da insanı çamurdan yarattığı gibi bir inanışları olması doğaldır.
